تبلیغات
.•**•.ღ اِحــسـآسِ یــَخــــی ღ.•**•. - پــ ــا بــ ــه پــ ــای کــ ــودکــ ــی هــ ــایــ ــم بیــ ــا...

.•**•.ღ اِحــسـآسِ یــَخــــی ღ.•**•.

اینجــآ تــآ پیرآهنت رآ سیــآه نبیننـב ؛ بـــآور نمے ڪننـב چیـــزے از בســت בآבه بآشـے

پــ ــا بــ ــه پــ ــای کــ ــودکــ ــی هــ ــایــ ــم بیــ ــا...

  پا به پای کودکی هایم بیا ، کفش هایت را به پا کن تا به تا


                 قاه قاه خنده ات را ساز کن ، باز هم با خنده ات اعجاز کن


                          پا بکوب و لج کن و راضی نشو ، با کسی جز دوست همبازی نشو


                                               بچه های کوچه را هم کن خبر ، عاقلی را یک شب از یادت ببر

     
                                خاله بازی کن به رسم کودکی ؛ با همان چادر نماز پولکی


                    طعم چای و قوری گلدارمان ؛ لحظه های ناب بی تکرارمان


         مادری از جنس باران داشتیم ، در کنارش خواب آسان داشتیم


یا پدر اسطوره دنیای ما ، قهرمان باور زیبای ما


             قصه های هر شب مادربزرگ ، ماجرای بزبز قندی و گرگ


                      غصه هرگز فرصت جولان نداشت ، خنده های کودکی پایان نداشت

 

                                         هر کسی رنگ خودش بی شیله بود ، ثروت هر بچه قدری تیله بود


                                ای شریک نان و گردو و پنیر ! همکلاسی ! باز دستم را بگیر


                مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست ، آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟


حال ما را از کسی پرسیده ای ؟ مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟


               حسرت پرواز داری در قفس؟ می کشی مشکل در این دنیا نفس؟


                          سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟ رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟


                                                 رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟ آسمان باورت مهتابی است ؟


                                 هرکجایی شعر باران را بخوان ، ساده باش و باز هم کودک بمان


                          باز باران با ترانه ، گریه کن ! کودکی تو ، کودکانه گریه کن!



[ شنبه 16 دی 1391 ] [ 04:53 ب.ظ ] [ ĝћДΖДLÎ ] [ نظرات() ]